Als het verdriet jou niet vergeet - Rouwen bij personen met dementie

Rouwen om het verlies van een dierbare vraagt veel energie. Het is een proces van heen en weer geslingerd worden tussen afscheid en leven, tussen verdriet en herstel.
Het overgrote deel van de mensen vindt zijn/haar weg doorheen het eigen rouwproces en kan een betekenisvol verlies op één of andere manier verweven in het leven. Het is een proces van voelen, doen en denken. Maar wat als de cognitieve vermogens afnemen? Wat als iemand met dementie geconfronteerd wordt met een betekenisvol verlies? Of als een oud verlies sterk aanwezig blijft of opnieuw boven komt drijven? Hoe reageer je als zorgverlener als je cliënt steeds opnieuw vraagt wanneer haar (overleden) man thuis zal komen? Vertel je als dochter aan je moeder met dementie dat haar andere dochter overleden is? En hoe reageer je op het eindeloze verdriet om een kind dat 50 jaar geleden stierf? We vertrekken vanuit jullie eigen praktijkvoorbeelden en gaan op zoek naar manieren om met deze moeilijke vragen om te gaan. We knopen aan bij de laatste inzichten rond rouw en maken de brug naar personen met dementie. Tot slot bekijken we hoe we de persoon met dementie concreet kunnen ondersteunen in zijn/haar rouwproces.

Minimaliseren
Let op!
Instellingen zijn gevonden, maar niet volledig, contacteer een site beheerder om deze te vervolledigen.
Praktische info
{{voorwaarde.DisplayMember}}